• Leestijd 2 - 3 minuten

Factoring van vorderingen. Financieringsmogelijkheden voor ondernemingen binnenkort verruimd?

Financieel

Debiteurenvorderingen zijn van grote invloed op de liquiditeit van iedere onderneming. In de periode tussen het versturen van een factuur aan een klant en de betaling van die factuur, moet de onderneming aan zijn lopende verplichtingen (salarissen, huur, inkoop et cetera) kunnen blijven voldoen. Een gebrek aan liquide middelen is in de meeste gevallen dan ook de aanleiding voor het faillissement van een onderneming.

De afgelopen jaren is financiering van debiteurenvorderingen (factoring) steeds meer in opkomst gekomen. Bij factoring ontvangt een onderneming extra liquide middelen voor de periode tussen het versturen van de factuur en de betaling daarvan. Voor ondernemingen is factoring vaak een aanvulling op de reguliere financieringsproducten, zoals geldleningen en krediet in rekening-courant (dat is: een maximale roodstand op een bankrekening). Bij deze reguliere producten verleent de onderneming altijd zekerheid aan de financier voor de terugbetaling van het krediet, bijvoorbeeld in de vorm van een pandrecht op debiteurenvorderingen.

Hoe werkt factoring? Hieronder gaat een schema van een standaard factoring-situatie.

Schema factoring

Factoring komt in verschillende vormen voor. In alle vormen betaalt de klant rechtstreeks aan de factor. Vaak moet de onderneming zijn vorderingen overdragen aan de factor of krijgt de factor van de onderneming een pandrecht op de vorderingen. Bij de meest gebruikelijke vormen betaalt de factor een voorschot aan de onderneming op de vorderingen die de factor gaat innen. De factor kan verder verschillende diensten aanbieden aan de onderneming, zoals het voeren van de debiteurenadministratie van de onderneming, het bewaken en innen van de vorderingen en het nemen van bepaalde risico’s voor de gevallen dat een klant niet betaalt.

Om factoring mogelijk te maken, moeten klanten wel toestaan dat de vordering van de onderneming wordt overgedragen of verpand aan de factor. De afgelopen jaren komt het steeds vaker voor dat overeenkomsten tussen ondernemingen en hun klanten bepalingen bevatten, waarin staat dat vorderingen niet kunnen worden overgedragen of verpand. Zo’n bepaling wordt ook wel een ‘verpandingsverbod’ genoemd. Het is een bekend verschijnsel dat zorginstellingen moeilijk te financieren zijn, omdat veel zorgverzekeraars in hun raamovereenkomsten met zorginstellingen bepalen dat vorderingen niet kunnen worden overgedragen. (N.B. In dit voorbeeld is de zorgverzekeraar niet de klant van de ondernemer; dat is de patiënt.) Het verpandingsverbod is een belemmering voor factoring. Immers, hierdoor kan een onderneming een bepaalde vordering niet als zekerheid gebruiken, waardoor de factor niet bereid zal zijn om een voorschot te betalen voor de vordering.

Onlangs heeft minister Dekker naar buiten gebracht dat hij de kredietverlening aan ondernemingen een impuls wil geven. In dat kader heeft hij een wetsvoorstel aangeboden ter consultatie. Het wetsvoorstel regelt dat een contractueel verbod op verpanding of overdracht nietig is, in het geval dat het verbod betrekking heeft op vorderingen die een onderneming gebruikt voor financieringsdoeleinden. Onder meer de Nederlandse Vereniging van Banken, Factoring & Asset based financing Association Netherlands (FAAN) en MKB Nederland hebben zich geschaard achter het voorstel om verpandingsverboden aan banden te leggen. Het wetsvoorstel heeft nog een lange weg te gaan in het parlement. Het is wel duidelijk dat als het wetsvoorstel wordt aangenomen, dit een impuls zal geven aan de kredietmogelijkheden van ondernemingen, zowel wat betreft factoring als reguliere financieringen.

Bent u van plan om gebruik te maken van factoring of om een andere financieringsvorm aan te trekken? Neem dan contact met ons op voor uitgebreidere informatie.

Contact

Kaart

Bosselaar & Strengers Advocaten

Maliebaan 29 – 33, 3581 CC Utrecht

Tel
+31 - 302 34 72 34
E-mail
office@bs-advocaten.nl