Aegon meent dat verzekerde tegen deze achtergrond zijn verplichtingen na een schadevoorval, zoals die voortvloeien uit de polisvoorwaarden, onvoldoende is nagekomen en dat zij hierdoor in haar belangen is geschaad. Aegon weigert uit te keren, gaat over tot interne registratie van verzekerde en verzekerde komt hiertegen in het geweer bij de rechtbank. De rechtbank overweegt dat de melding van de schade inderdaad te laat is gedaan, dat verzekerde te weinig heeft gedaan om de schade te beperken en bovendien onvoldoende zijn medewerking heeft verleend aan het onderzoek na de vermeende schade. De weigering om tot uitkering over te gaan houdt stand en de registratie is voldoende proportioneel volgens de rechtbank.

Klik hier om de gehele uitspraak te lezen.

Vaststaat echter dat eiser bij het inhalen een ononderbroken streep heeft overschreden, harder reed dan ter plaatse maximaal toegestaan was en op de busbaan reed die uitsluitend bestemd was voor bussen uit te tegengestelde rijrichting. Daarbij komt dat eiser beter had moeten anticiperen door afstand te houden, zodat hij in staat was zijn auto tijdig tot stilstand te brengen. In reconventie vordert gedaagde een verklaring voor recht en een voorschot op zijn schade van eiser. De conventionele vorderingen worden afgewezen, omdat onder meer niet is komen vast te staan dat gedaagde artikel 18 lid 1 RVV heeft overtreden en evenmin dat hij plotseling en zonder noodzaak tot stilstand is gekomen. In reconventie wordt geoordeeld dat eiser onrechtmatig jegens gedaagde heeft gehandeld. Het beroep van eiser op eigen schuld faalt, omdat van enige aan gedaagde toerekenbare omstandigheid die heeft bijgedragen tot de schade geen sprake is.

Klik hier om de gehele uitspraak te lezen.

De rechtbank is op grond van het proces-verbaal van de politie van oordeel dat de bestuurder zich de auto wederrechtelijk heeft toegeëigend. Het beroep van de verzekeraar op de uitsluiting slaagt aldus. Daarom moet worden onderzocht of verzoeker het Waarborgfonds kan aanspreken. Het verweer dat verzoeker als mededader van de diefstal moet worden aangemerkt en daarom geen benadeelde ex artikel 25 WAM zou zijn, zodat het Waarborgfonds geen dekking hoeft te bieden, wordt verworpen. Nu de verzekeraar geen dekking biedt, kan verzoeker het Waarborgfonds aanspreken. Daarbij kan de vraag of verzoeker mededader is, buiten beschouwing blijven. Deze vraag is wel van belang voor het slagen van het beroep op artikel 27 WAM (verrekening uitkeringsplicht met verhaalsrecht). De rechtbank oordeelt dat verzoeker niet gezien kan worden als mededader/dief, dat verzoeker een beroep toekomt op artikel 25 WAM en dat het Waarborgfonds geen verhaalsrecht ex artikel 27 WAM kan uitoefenen.

Klik hier om de gehele uitspraak te lezen.

De verzekering heeft een wachttijd van 48 maanden na ingangsdatum. Binnen die wachttijd verergert de reuma en wordt verzekerde in het kader van de WAO voor 80-100% arbeidsongeschikt geacht. Na enige tijd gaat zij weer werken, het arbeidsongeschiktheidspercentage wordt niet aangepast en haar WAO-uitkering wordt op basis van de kortingsartikelen van de WAO verlaagd in verband met haar inkomsten uit arbeid. Dan volgt ziekmelding wegens psychische klachten. Verzekerde claimt aanvullende uitkering ingevolge de AOV-aanvullingsverzekering.  Verzekeraar weigert omdat primaire ziekte, reuma, onder de uitsluiting valt en toename van arbeidsongeschiktheid bij al bestaande 80-100% arbeidsongeschikt onmogelijk is. Rechtbank stelt verzekerde in het gelijk.

Klik hier om de gehele uitspraak te lezen.

Rechtbank oordeelt dat dit terecht is gebeurd. Nu verzekerde bewust zijn mededelingsplicht niet is nagekomen is dit aan te merken als opzet tot misleiding. Ook de melding in het interne en externe incidentenregister van de verzekeraar en het externe verwijzingsregister van de stichting CIS heeft terecht plaatsgevonden.

Klik hier om de gehele uitspraak te lezen.

De rechtbank oordeelt dat de voorgenomen toekomstige bestemming van het gebouwencomplex voldoende aansluit bij de oude bestemming, zodat Delta Lloyd gehouden is de herbouwwaarde uit te keren. Tegen dit oordeel gaat Delta Lloyd in hoger beroep. Uit de feiten leidt het hof af dat sloop van het bestaande gebouwencomplex deel uitmaakte van het plan van Brinvast maar dat dit voornemen tot sloop was verbonden met de rest van het plan. Of de rest van het plan doorgang zou kunnen vinden, was op het moment van de brand nog niet duidelijk. Er bestond geen aanwijzing dat Brinvast het gebouwencomplex wilde slopen zonder daarvoor in de plaats een nieuw gebouw te bouwen. Het standpunt van Delta Lloyd dat enkel de sloopwaarde uitgekeerd hoeft te worden, is daarom volgens het hof niet juist. Evenmin is het standpunt van Brinvast juist, aldus het gerechtshof. De waardebepaling met gebruikmaking van de herbouwwaarde vindt haar begrenzing in de functionele continuïteit van het gebouwencomplex. Die functionele continuïteit is hier onvoldoende voor handen, aldus het hof. Bezwaarlijk kan worden aangenomen dat Delta Lloyd in de verzekeringsovereenkomst een waardebepaling zou hebben aanvaard met gebrekkige mogelijkheden tot afgrenzing. De voor het nieuwe gebouw voorziene functie ligt ook niet zo dicht bij de functie van het oude gebouw dat Delta Lloyd naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid geen rechten meer zou mogen ontlenen aan deze polisbepaling. Het gerechtshof vernietigt de uitspraak van de rechtbank en veroordeelt Delta Lloyd tot betaling van de verkoopwaarde van het gebouwencomplex aan Brinvast.

Klik hier om de gehele uitspraak te lezen.

“De garantie waaraan u dient te hebben voldaan is:
(na sluitingstijd) de asbakken legen en het afval verzamelen of deponeren in een metalen emmer, een vlamdovende afvalbak of een metalen container, voorzien van een goed sluitend metalen deksel.
Wij zijn niet tot schadevergoeding verplicht indien tijdens de duur van deze verzekering aan één of meer garanties niet is voldaan. Dit geldt niet, indien u aannemelijk maakt, dat de schade noch is ontstaan noch vergroot is door het niet voldoen aan één van deze garanties.”

Uit brandonderzoek is gebleken dat de brand is ontstaan als gevolg van een smeulende sigaret die in het keukenkastje naast de daartoe bestemde vlamdovende afvalbak is gevallen. Verzekerde meent dat hij voldaan heeft aan de garantieclausule, nu hij gebruik maakt van een metalen afvalbak voor het legen van asbakken. Volgens verzekerde brengt een redelijk uitleg van de onderhavige garantieclausule met zich dat verzekerde ook aan de daarin genoemde verplichtingen heeft voldaan, indien het een enkele keer zou voorkomen dat er een peuk naast de bak valt en dit niet meteen zichtbaar is voor verzekerde.

De rechtbank is het daar niet mee eens. De geformuleerde garantieclausule is een resultaatsverbintenis, geen inspanningsverbintenis in die zin dat het voldoende zou zijn dat verzekerde zich zo goed mogelijk zou moeten inspannen om aan de verplichting te voldoen. Dit betekent dat alle asbakken volledig dienen te worden geleegd in de metalen afvalbak. Uit het brandonderzoek is gebleken dat veel peuken naast de afvalbak vielen. Naar het oordeel van de rechtbank doet dit echter niet ter zake. Een enkele peuk naast de afvalbak is in dit geval voldoende om een beroep te kunnen doen op de garantieclausule. Evenmin is voor de uitleg van de garantieclausule relevant of aan verzekerde een verwijt gemaakt kan worden, aldus de rechtbank.

Verzekerde heeft geen feiten en omstandigheden gesteld om aannemelijk te maken dat de schade noch is ontstaan noch is vergroot door het niet voldoen aan de garantieclausule. Een beroep op de escapemogelijkheid in de garantieclausule wordt dan ook niet gehonoreerd door de rechtbank en de rechtbank wijst de vordering van verzekerde af.

Klik hier om de gehele uitspraak te lezen.

Eind groep 4 hebben de ouders een remedial teacher ingeschakeld die de leesachterstand heeft onderzocht en het kind heeft begeleid. Dit is doorgezet in groep 5. De ouders vorderen vergoeding van de kosten van de remedial teacher nu de school nalatig is geweest met het opstellen en uitvoeren van hulpplannen voor leerlingen met een achterstand. De rechter oordeelt dat er sprake is van een zorgplicht van de school jegens de ouders en dat deze wordt geschonden als de school ten aanzien van het kind niet heeft gehandeld als een redelijk bekwaam en redelijk handelde school. Van de school mag worden verwacht dat zij maatregelen treft als de schoolprestaties van een kind achterblijven. Nu de school bekend was met de leesachterstand, rustte op haar de verplichting plannen te maken om te proberen de achterstand in te lopen en deze maatregelen ook uit te voeren. Dit is tot groep 5 niet gebeurd. Hierom is de school aansprakelijk voor de kosten voor remedial teaching, gemaakt in de periode tot aan groep 5.

Klik hier om de gehele uitspraak te lezen.

Voorts oordeelt de kantonrechter dat het illegaal aftappen van stroom onrechtmatig is. Artikel 6:166 BW bepaalt dat de deelnemers van een groep hoofdelijk aansprakelijk zijn voor door één van hen toegebrachte schade als de kans daarop de (overige) deelnemers had behoren te weerhouden van hun gedragingen in groepsverband en er sprake is van toerekenbaarheid. Door de strafrechtelijke veroordeling staat de betrokkenheid van gedaagden bij de groep vast. Ook is er sprake van toerekenbaarheid, omdat het een feit van algemene bekendheid is dat het exploiteren van een hennepkwekerij gepaard gaat met illegaal aftappen van stroom. Gedaagden moeten hiervan dus op de hoogte zijn geweest en deze wetenschap had ze moeten weerhouden van hun gedragingen in de groep. De mate van toerekenbaarheid is pas van belang als zij regres wensen te nemen op de overige groepsdeelnemers.

Klik hier om de gehele uitspraak te lezen.